ได้ยินเสียงหัวใจร่ำร้อง
ก็เหมือนไม่เหลือเรี่ยวแรงต่อไป
ได้แต่ล้มตัวลงนอนทอดกาย
แค่อยากมองฟ้าให้นาน

อยู่ดีดี หัวใจก็ล้า ก็เหมือนว่าฉันไม่มีความหมาย
มีแต่น้ำตาที่มองหัวใจ มันเหนื่อยมันเหงาเกินทน

ปล่อยใจให้ช้ำ ปล่อยชีวิตให้เจ็บ
ก็ไม่เห็นมีใครใส่ใจ
ไม่มีเหตุผล ก็ไม่รู้เพราะใคร
แค่ใจมันไม่มีแรง

ได้แต่จมน้ำตาอย่างนี้
จะล้างความทุกข์ที่มีให้หาย
อยากคืนเรี่ยวแรงให้กับหัวใจ
เพื่อกลับเป็นฉันคนเดิม

 

 

นี่ตัวฉันหรือใครกัน ยิ่งดูแล้วเศร้าใจ
ปล่อยตัวเองไม่สนใจ ว่าใครเป็นห่วง
เอาแต่ร้อง ร้องไห้ไปวันๆ ไม่สงสารตัวเองบ้างเลย

จะคิดถึง ถึงเขาให้ต้องเจ็บอีกแค่ไหน ยังไงเขาคงไม่คืนมา

กลับไปเป็นฉันคนเก่า ที่เหงาในบางวัน
แต่ไม่เคยต้องร้าวราน และร้องไห้ให้ใคร
ไปแคร์เขาทำไม ให้เสียใจมากมาย
คุ้มไหมเพื่อคนไม่รักกัน กลับเป็นฉันคนเก่าลืมเขาทิ้งไป

ก่อนนั้นเคยไม่มีใคร ก็ยังยิ้มได้เลย
ก็คงทำได้เหมือนเคย ใช่ไหมตัวเรา
มันอาจเหงา เคว้งคว้างไม่มีใคร ไม่เคยกลุ้มใจเสียน้ำตา