ก็เป็นเพียงแค่ความคิด ที่เรา หวาดกลัวจะต้องเริ่มใหม่
ในวันที่ต้องแพ้พ่าย ไม่ยอมรับความจริงที่ได้เจอ
แต่การแพ้ในวันนี้ มันก็สอนอะไรมากมาย
**หากไม่ล้มลงไป ก็คงไม่ซึ้งถึงความหมายที่จะยืน **
ไม่จำเป็นจะต้องชนะทุกๆ อย่าง
แพ้หรือพลาดมันซะบ้าง ไม่เห็นเป็นไร
ตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้ค่อยลุกแล้วเดินใหม่
ยังมีทางมากมายให้แก้ตัว
ความทุกข์แค่มาทักทาย สักพักคงจะพ้นไป
" สักวันต้องเป็นวันของเรา "
อาจเจ็บที่วันนี้ไม่มีใคร จะมองเห็นถึงคุณค่า
แต่อยากให้จำไว้ว่า ยังมีตัวเธอนั้นเองที่มองเห็น
เพราะโลกนี้ไม่มีอะไรที่แน่นอน
...ต้องทดลอง...
...ต้องเรียนรู้...
และ ...ค้นดู...
เท่าที่รู้ถ้าเรานั้นยังหายใจอยู่
ยังมีโอกาสอีกครั้งเสมอ





อีกไม่นานก็วาเลนไทน์ แต่เหมือนข้างในหัวใจ เหงาจนทุกทรมาน
ต้องปลอบตัวเอง อีกนานเท่าไร
อยากมีซักคนข้างกาย รู้ใจ ใช้คำว่าเรา
จะกี่ฤดูหนาว ความเหงาไม่เคยจากไป
มันก็คือฤดูเหงา ที่ต้องหนาวหัวใจอย่างนี้เรื่อยไป
^^~~~^^
อยากบอกรัก ไม่มีใครให้บอกรัก
ไม่อยากเหงาหัวใจต้องทนอีกซักเท่าไร
ช่างเหน็บหนาวหัวใจ ยิ่งใกล้ๆถึงวาเลนไทน์
คนที่รักก็ไม่มี (ก็ไม่มี)คนมารักก็ไม่มี(ก็ไม่มี)
เริ่มจะเหงาขึ้นทุกที ต้องรออีกซักกี่ปี ความรักถึงจะเกิด
ใครต่อใครต้องบอกรักกัน แต่ฉันต้องทนเดียวดาย
ไม่เคยใช้คำว่ารัก






