KanOkwaN's profile---NoOK--- welCoMe to My...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
ทางเลือกเดิน ในชีวิตมีหลายทางเลือกให้เลือกเดิน . . . ถ้าเป็นเธอ . . . เธอจะเลือกทางไหน??  ทางแรก . . . เป็นทางที่มีผู้คน เพื่อนมากมายแต่กลับ รู้สึกโดดเดี่ยวและอ้างว้าง . . . ไม่มีใครเข้าใจ มีแต่การพูดจาทำร้ายจิตใจ . . .  ถ้าจะเลือกทางแรก อาจมีเหตุผลเพราะว่า . . . กลัวที่จะต้องอยู่คนเดียว . . . กลัวที่ใครจะนินทาว่าเป็น “หมาหัวเน่า . . . ไม่มีคนคบ” กลัวสิ่งเหล่านี้หรือเปล่า? . . .  ทางที่สอง เป็นทางที่ไม่มีใคร อ้างว้าง แต่ . . . ภายในใจของเรารู้สึกอบอุ่น . . . มีความสุข กับการที่ได้เดินในทางที่สอง  ถึงแม้ว่า . . . ไม่จำเป็นต้องมีเพื่อนมากมาย . . . มาเดินเคียงข้าง แต่ . . . กลับรู้สึกว่าการที่อยู่ตัวคนเดียว ยังรู้สึกสบายใจ...มีความสุข มากกว่าอยู่กับเพื่อนมากมาย ที่เรารู้สึกว่า เค้าไม่เคยที่จะรักเราเลย . . .  “เลือกที่จะมีความสุข . . . อย่ากลัวที่จะโดดเดี่ยว” ตัดสินใจคิดให้ดีว่า . . . จะเลือกทางไหน ที่มันจะไม่ทำให้เราเสียใจในภายหลัง . . .!! _3.gif){kind=small} เมม - โม - รี่ผ่านวันเข้าพรรษา ซึ่งมีแต่เวร แต่กรรม เข้ามารุมล้อม ก็จะถึงวันแม่แล้วล่ะ
อัพเดทคราวนี้ไม่รู้จะกล่าวอะไรให้ความแค้นมันหาย เพราะมันแค้น แค้น แล้วทำไมต้องแค้นด้วยว่ะ
ก็แค่เรื่องไม่เป็นเรื่อง ทำไมต้องเอามารกสมองให้มันเปลืองเนื้อที่ความจำด้วยว่ะ
โง่จิงเลย!!
ไม่เอาแล้ว เปลี่ยนแปลงตัวเองซะบ้าง จมปลักทำไมเรื่องเดิมๆ เป็นคนแบบเดิมๆ แล้วชีวิตมันจะมีรสชาติอะไร
เจอสิ่งไม่ดีต่างๆที่ไม่เคยเจอ มันยังดีกว่าไม่เคยไม่เคยเจออะไรเลย เนี่ยแหละความเป็นจริงของชีวิต
แทนที่จะด่า กัลบจะขอบคุณที่ทำให้ได้รู้ความหลากหลายของคน ทำให้มองโลกในแง่ดีมากขึ้น ทำไม??
ไม่รู้ว่ะ ก็แอบรู้สึกดี คงจะดีอีกมากถ้าห่าวงจากเรื่องแบบนี้ได้มั้ง ว่าไปว่ามาก็งงเอง โฮ้ยย...บ้าจิง
แฮะๆ แต่ตอนนี้มีความสุขแหละ ไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับรักๆชอบๆหรอก แต่เป็นเรื่องเพื่อน เรื่องมิตรภาพที่แสนดีมากๆ ขอบคุณเพื่อนๆนะ
ที่เข้าใจ ที่บ้าๆบอๆเป็นเพื่อนตลอดเวลา กูชอบ!!แฮะๆ พวกแกรู้มั้ย เค้าไม่กล้ากลับบ้านเลนอ่ะ เพราะผมเนี่ยแหละ ไม่น่าทำเลย
กลับไปต้องโดนแน่ๆ แต่ต้องกล่อมก่อน จะได้ค่อยๆทำใจ อิอิ เพื่ออนาคตนะแม่ถึงทำเนี่ย อิอิ
เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ สมัยมัธยมเปงไงกันบ้างเนี่ย ไม่ได้ติดต่อกันเลย คิดถึงนะ รู้มั้ยเพื่อนแกคนนี้น่ะ สำนึกแล้ว
แนน : แกชอบเตือนเค้าบ่อยๆเรื่อง รักๆใคร่ๆ เค้าเชื่อแกแล้วล่ะ กูเข็ด คิดถึงนะ
ดาฟ : ไม่โทรหาเลยนะ หนุ่มศิลปากรเปงไงบ้าง อิอิ ล้อเล่นๆ
ติ๊ดตี่ : อันนี้หายไปในกลีบเมฆเลย ลืมกูแล้วหรอติ๊ด
อลิสา : เรียนหนักช่ายม่ะ ว่างๆมาสอนสเปนเค้าหน่อยนะ
บุ๋ม : ไงแก เรื่องกิ๊กแกไปถึงไหนแล้ว ไม่เล่าให้ฟังเลย อ่านหนังสือด้วยนะ อย่าพูดมากล่ะ อิอิ
ฟาร์ : แรดนะเมิง ไม่เจอตั้งนาน สวยไปถึงไหนแล้ว อย่ามัวหาแต่กิ๊กนะเมิง แฟนก้อมีแล้ว
เปรี้ยว : คิดถึงเค้ามั้ยเปรี้ยว อยู่หออ่านแต่หนังสือหรอ เก่งนะๆ ตลอดเลยแก แบ่งความเก่งมาเลย งอนๆ
ปุย : ได้ข่าวว่ากลับบ้านบ่อย มีอะไรที่บ้านหรอปุย พี่เป้ก็อยู่ กทม.นะ เหอๆ
นัน : มีคนมาบอกว่าหนุ่มเยอะนะ แบ่งปันกันบ้างเด้อ สับรางด้วยล่ะ เด๋วรถไฟชนกัน
นุดี : คิดถึงจัง ไม่ได้ปรึกษาปัญหากฎหมายกับนุดีนานแล้วนะเนี่ย ย้ายคณะเป็นไงบ้าง อย่าหักโหมนะจ๊ะ
เจี๊ยบ : อยู่ด้วยกันตลอดเวลา ยกเว้นเวลา อาบน้ำ เหอๆ อ่านแต่หนังสืออยู่นั่นแหละ ไปเที่ยวกันเถอะๆ
ฝน : ถึงอยุ่มหาลัยเดียวกัน หอก็ใกล้กันแต่ไม่ค่อยเจอกันเลยนะ มีปัญหาอะไรมาหาเค้าได้นะแก ทุกเมื่อ มานอนด้วยเลยก้อดีนะ
ปู : เงียบไปเลยปู อยู่ไกลเพื่อนก้องี้แหละ ไม่เจอกันเลย อย่าลืมมาขอนแก่นนะ คิดถึง
อุ๊ : ขอบคุณนะอุ๊ทุกๆคำที่ให้กำลังใจเค้าตลอด เค้าปรึกษาอุ๊ได้ทุกเรื่องเลยอ่ะ ขอบคุณมากเลย
พี เอส .....ฉันจะไม่ลืมเทอ
เมื่อไหร่เห็นแสงอ่อนๆ นึกถึงตอนที่เราเจอกัน |
|
|
